Dolina Lejowa: najcichsza dolina Tatr Zachodnich

Jest sierpniowa sobota, parking przy Siwej Polanie zapełnił się o dziewiątej, a w Kirach stoi kolejka do kas. I wtedy warto wiedzieć, że pomiędzy tymi dwoma dolinami leży trzecia, o której większość przyjezdnych po prostu nie wie.

Dolina Lejowa jest krótsza i skromniejsza od sąsiadek. Nie ma tu jaskiń do zwiedzania ani schroniska z plackami. Ma za to coś, czego tamte w sezonie nie zapewnią: ciszę.

Dolina Lejowa w liczbach

Dlaczego jest pusta

Powód jest prozaiczny: Lejowa nie ma jednej wielkiej atrakcji, którą da się streścić w tytule posta. Nie prowadzi do schroniska, nie kończy się jeziorem, nie ma udostępnionych jaskiń. Ruch turystyczny idzie więc obok, do Kir i na Siwą Polanę.

Dla części osób to wada, dla części cała zaleta. Jeśli przyjechaliście w góry po spokój, a nie po zaliczanie punktów z listy, ta dolina daje dokładnie to, po co się jedzie w Tatry, i to w środku sezonu.

Co się na tej trasie widzi

Dnem doliny płynie Lejowy Potok, a szlak prowadzi łagodnie przez las i szereg polan: Lejówki, Jaworzynę Lejową, Polanę Kucę. Przy wylocie doliny stoi charakterystyczna wapienna skała Między Ściany, najbardziej rozpoznawalny punkt całej trasy.

W zboczach doliny znajduje się około piętnastu jaskiń, ale w odróżnieniu od Kościeliskiej żadna z nich nie jest udostępniona turystycznie. To informacja dla porządku, nie zaproszenie: wejścia do nieudostępnionych jaskiń w parku narodowym są zabronione.

Ścieżka nad Reglami: wariant dla chodzących

Przez rejon doliny przebiega czarny szlak zwany Ścieżką nad Reglami, który łączy Dolinę Kościeliską z Chochołowską, prowadząc trawersem przez reglowe zbocza. To wariant dla osób, które chcą przejść dłuższy dystans i połączyć kilka dolin w jedną trasę.

Ma to praktyczny sens przy noclegu w Witowie: da się zaplanować dzień, który zaczyna się w jednej dolinie, przechodzi przez Lejową i kończy bliżej domu, bez wracania tą samą drogą.

Dla kogo jest ta dolina

• Dla rodzin z małymi dziećmi: trasa jest krótka, płaska i w cieniu, a cel można skrócić do dowolnej polany.
• Na dzień po długim wyjściu w Tatry Wysokie, kiedy nogi potrzebują lżejszego programu.
• Na sierpniowy weekend, kiedy sąsiednie doliny są zatłoczone.
• Na popołudnie: półtorej godziny w jedną stronę mieści się spokojnie po późnym starcie.
• Dla fotografów szukających kadrów bez ludzi w tle.

Praktycznie

Wejście prowadzi z polany Biały Potok, położonej między Witowem a Kirami. Z Kojsówki to najbliższa z trzech opisywanych dolin. Dolina leży w Tatrzańskim Parku Narodowym, więc obowiązuje bilet wstępu, zakaz wprowadzania psów i zakaz schodzenia ze znakowanych szlaków.

Na trasie nie ma bufetu ani schroniska, więc wodę i przekąskę trzeba zabrać ze sobą. Jeśli podróżujecie z psem, alternatywą pozostaje szlak na Magurę Witowską startujący w Witowie, poza granicami parku.

Jak połączyć trzy doliny w jeden pobyt

Przy pobycie kilkudniowym układa się to naturalnie. Pierwszy dzień: Lejowa jako rozgrzewka i sposób na oswojenie się z okolicą. Drugi: Chochołowska, najlepiej rowerem, z podejściem na Grzesia albo Trzydniowiański Wierch. Trzeci: Kościeliska z jaskiniami, Smreczyńskim Stawem i schroniskiem na Hali Ornak.

Czwartego dnia zwykle nikt już nigdzie nie idzie. Zostaje ogród, balia i rzeka. To najczęstszy scenariusz, jaki obserwujemy u Gości, i szczerze mówiąc najlepszy.