Kojsówka dla motocyklistów: baza pod Tatrami albo przystanek w trasie

Motocyklista potrzebuje od noclegu trzech rzeczy: miejsca, gdzie spokojnie zostawi sprzęt, wyjazdu, który nie zaczyna się od korka, i kogoś, kto nie patrzy krzywo, gdy przyjeżdża się na jedną noc, mokrym i głodnym.

Witów spełnia wszystkie trzy, a przy okazji leży w miejscu, z którego w promieniu godziny jazdy mieści się kilka najlepszych dróg w tej części Polski i pół Orawy po słowackiej stronie.

Dlaczego akurat stąd wyjeżdża się najwygodniej

Zakopane jest dla motocyklisty pułapką: nocleg w centrum oznacza, że każdy poranek zaczyna się od przeciskania przez miasto, a każdy powrót od stania w sznurze aut na zakopiance. Witów leży przed tym wąskim gardłem, po zachodniej stronie, więc wyjeżdża się prosto w teren.

Praktycznie wygląda to tak: na Orawę i Słowację ruszacie w jedną stronę, na Nowy Targ, Gorce i Pieniny w drugą, a Zakopane zostaje opcją na wieczór, nie codziennym obowiązkiem. Do term w Chochołowie jest kilka minut, a po całym dniu w siodle to bardziej sensowny pomysł, niż się wydaje.

Trasy w zasięgu jednego dnia

Najczęściej polecamy zacząć od strony słowackiej. Ruch jest mniejszy, nawierzchnie w większości dobre, a droga u podnóża Tatr od Orawy w stronę Liptowa daje widoki, których z polskiej strony po prostu nie ma. Granicę przekracza się bez zatrzymywania, ale dokument warto mieć przy sobie.

Co zastaniecie na miejscu

• Duży bezpłatny parking na terenie obiektu, mieści kilka motocykli obok siebie.
• Uczciwie: parking nie jest strzeżony ani zadaszony. Kto wozi pokrowiec, niech go weźmie.
• Śniadanie wliczone w cenę, więc dzień zaczyna się od ciepłego posiłku, a nie od szukania otwartego sklepu.
• Balia ogrzewana paleniskiem, za dopłatą (300 zł). Po ośmiu godzinach w siodle robi więcej niż prysznic.
• Miejsce na ognisko i grill w ogrodzie, jeśli wieczorem nie chce się już nigdzie jechać.
• Cisza. Po zmroku słychać wyłącznie rzekę płynącą za ogrodem.

Jeśli przyjeżdżacie przemoczeni, powiedzcie od razu. Pomożemy rozwiesić rzeczy tak, żeby rano były suche. To kwestia dobrej woli, a nie wyposażenia, więc lepiej ustalić ją na miejscu, niż zakładać z góry.

Przystanek na jedną noc

Sporo obiektów w sezonie nie chce słyszeć o jednej dobie. My przyjmujemy takie rezerwacje, bo Witów leży na trasie w stronę Tatr i zachodniego Podhala, więc część Gości zatrzymuje się u nas po prostu dlatego, że w tym miejscu kończy im się dzień.

Przy pobycie na jedną noc najprościej zadzwonić, zamiast rezerwować przez formularz. Szybciej ustalimy, czy mamy wolny pokój i o której dojedziecie, zwłaszcza jeśli ma to być późny wieczór.

Gospodarz też jeździ

To nie jest obiekt, który dopisał sobie motocyklistów do listy grup docelowych. Gospodarz Kojsówki sam jeździ i sam wie, jak wygląda dzień, po którym chce się już tylko zdjąć kask.

W garażu stoi BMW R 1200 C, model, który zna nawet ktoś, kto motocyklami się nie interesuje. To ten sam cruiser, którym w „Jutro nie umiera nigdy” z 1997 roku uciekali przez dachy Sajgonu James Bond i Wai Lin, przeskakując nad wirnikiem helikoptera. Do zdjęć użyto piętnastu egzemplarzy, z czego dwanaście zniszczono.

Praktyczny wniosek jest taki, że przy śniadaniu można pogadać o trasach z kimś, kto je przejechał, a nie odczytał z mapy. Podpowiemy, którędy jechać danego dnia, gdzie akurat trwa remont i który odcinek po deszczu lepiej odpuścić.

Kiedy przyjechać

Sezon zaczyna się, gdy z przełęczy zejdzie śnieg, zwykle w kwietniu, choć wyżej położone drogi bywają zasypane dłużej. Najlepsze miesiące to maj, czerwiec i wrzesień: ciepło, sucho, a na drogach nie ma jeszcze albo już wakacyjnego natłoku.

Lipiec i sierpień oznaczają korki na dojazdach do Zakopanego, więc wtedy tym bardziej opłaca się nocować po tej stronie. Późną jesienią trzeba liczyć się z porannym przymrozkiem i mokrymi liśćmi w cieniu. Na górskich zakrętach to poważniejsza sprawa niż deszcz.