Dolina Kościeliska: jaskinie, Smreczyński Staw, schronisko i Ornak

Jeśli Dolina Chochołowska jest najdłuższa, to Kościeliska jest najbardziej urozmaicona. Na jednej trasie mieszczą się wapienne bramy skalne, jaskinie do samodzielnego zwiedzania, wąwóz, staw ukryty w lesie i schronisko, z którego wychodzi się na dwutysięczniki.

Z Witowa jedzie się do Kir kilka minut samochodem. To sprawia, że Kościeliska jest naturalnym drugim kierunkiem po Chochołowskiej, i tym, który zwykle zajmuje Gościom cały dzień.

Dolina Kościeliska w liczbach

Jaskinie: pięć udostępnionych

To największa atrakcja doliny i główny powód, dla którego przyjeżdżają tu rodziny z dziećmi. Udostępnionych turystycznie jest pięć jaskiń: Jaskinia Mroźna, Smocza Jama, Jaskinia Mylna, Jaskinia Raptawicka i Jaskinia Obłazkowa. Prowadzą do nich znakowane szlaki odbijające od głównej drogi.

Zwiedzanie wymaga własnej latarki, najlepiej czołówki, żeby mieć wolne ręce. W jaskiniach jest zimno i mokro nawet w środku lata, więc warto mieć dodatkową warstwę i buty, które nie ślizgają się na wilgotnej skale. Część korytarzy jest niska i ciasna, co bywa problemem dla osób z klaustrofobią.

Wąwóz Kraków

Boczny wąwóz wapienny, na który wchodzi się żółtym szlakiem z Polany Pisanej. Przejście zajmuje około 50 minut i prowadzi obok Smoczej Jamy. To jedno z tych miejsc, które wygląda zupełnie inaczej niż reszta doliny: wysokie skalne ściany, cień i chłód nawet w upalny dzień.

Wariant dla osób, które mają w dolinie pół dnia i wolą zobaczyć coś poza główną drogą, po której idą wszyscy.

Smreczyński Staw

Niewielkie jezioro ukryte w lesie, do którego dochodzi się w około 30 minut ze Starej Polany, pokonując mniej więcej 70 metrów w górę. Krótkie odbicie od głównej trasy, a robi wrażenie zupełnie innego miejsca: cicho, ciemno, woda odbija świerki.

To najlepszy dodatek do trasy dla osób, które i tak idą do schroniska. Kosztuje godzinę razem z powrotem, a jest jednym z najbardziej fotogenicznych punktów całej doliny.

Schronisko na Hali Ornak

Schronisko PTTK na Hali Ornak leży na wysokości 1100 m, 5,5 km od Kir. Dojście zajmuje około 1 godz. 35 min łagodną drogą, więc jest w zasięgu również osób, które nie chodzą regularnie po górach.

Dla większości odwiedzających jest to cel wycieczki. Dla tych, którzy chcą iść dalej, jest punktem, z którego rozchodzą się szlaki na grzbiet Ornaku, w stronę Iwaniackiej Przełęczy oraz w kierunku wysokich szczytów. Dostępne stąd są między innymi Bystra (2248 m) i Błyszcz (2159 m).

Wejście na Ornak

Ornak ma 1854 m n.p.m. i jest jednym z czterech szczytów w grzbiecie o tej samej nazwie; najwyższym z nich jest Zadni Ornak (1867 m). Zielony szlak biegnie z Iwaniackiej Przełęczy całym grzbietem przez Siwą Przełęcz i Siwe Turnie aż do Liliowego Karbu. Przejście tego odcinka zajmuje około 2 godz. 20 min, powrót około 1 godz. 55 min.

Najprościej ułożyć to jako pętlę: dnem doliny do schroniska, żółtym szlakiem na Iwaniacką Przełęcz (1 godz. 15 min ze schroniska), a stamtąd na grzbiet. Szczyt jest płaski, trawiasto-skalisty, z panoramą, którą powoli zarasta kosodrzewina.

To trasa na cały dzień i dla osób z kondycją. Wyjście z Kojsówki zaraz po śniadaniu daje komfortowy zapas czasu na powrót przed zmierzchem.

Przejście do Doliny Chochołowskiej

Iwaniacka Przełęcz (1461 m) jest najpraktyczniejszym połączeniem obu największych dolin Tatr Zachodnich. Ze schroniska na Hali Ornak podejście zajmuje 1 godz. 15 min, zejście w drugą stronę 50 min, a dalej z przełęczy do leśniczówki w Dolinie Chochołowskiej schodzi się około 1 godz. 10 min.

Dzięki temu da się przejść obie doliny jednego dnia bez wracania tą samą drogą. Dla Gości nocujących w Witowie wygodniejszy jest kierunek odwrotny: start w Kirach i zejście do Chochołowskiej, czyli bliżej domu.

Praktycznie: co wziąć i o czym pamiętać

• Latarka czołowa, jeśli planujecie jaskinie, bo bez niej zwiedzanie odpada.
• Ciepła warstwa: w jaskiniach jest chłodno niezależnie od pogody na zewnątrz.
• Rowery są w tej dolinie zakazane; transport zapewniają tradycyjne wozy konne.
• Dolina leży w Tatrzańskim Parku Narodowym, więc obowiązuje bilet wstępu i zakaz wprowadzania psów.
• Parking w Kirach jest płatny i w sezonie zapełnia się przed południem.
• Zejście ze znakowanych szlaków jest zabronione, również przy jaskiniach.

Gotowy plan dnia z Witowa

Śniadanie w Kojsówce, dojazd do Kir na wczesną godzinę, dno doliny z odbiciem do jednej jaskini, potem Smreczyński Staw i schronisko na Hali Ornak na obiad. Powrót tą samą drogą wypada wczesnym popołudniem, zostaje więc czas na balię i wieczór w ogrodzie.

Wersja ambitniejsza: to samo, ale ze schroniska dalej na Iwaniacką Przełęcz i grzbiet Ornaku. Wtedy trzeba założyć powrót pod wieczór i mieć w plecaku czołówkę także na drogę powrotną.