Pieszo na Gubałówkę grzbietem, przez Butorowy Wierch

Na Gubałówkę wjeżdża rocznie tłum ludzi. Kolejką z Zakopanego, w kilka minut, prosto pod stragany z oscypkami. To najbardziej znany widok w Polsce i jednocześnie jedno z najbardziej zatłoczonych miejsc na Podhalu.

A można inaczej. Ten sam grzbiet ciągnie się daleko na zachód, aż nad Witów, i da się na Gubałówkę po prostu przyjść, od tyłu, przez cały dzień nie spotykając prawie nikogo. Podejście zaczyna się kilka kroków za rzeką, tuż obok nas.

Trasa w liczbach

Początek: kilka kroków za rzeką

Grzbiet Pasma Gubałowskiego zaczyna się nad Witowem i to właśnie stąd wchodzi się na niego najkrócej. Przejście przez rzekę, podejście ścieżką w górę i po kilkudziesięciu minutach jest się już na trawiastym grzbiecie, z Tatrami po prawej stronie.

Dokładne miejsce podejścia pokazujemy Gościom przy śniadaniu, bo łatwiej to wytłumaczyć, patrząc na drugą stronę doliny, niż opisać w tekście. To jedna z tych rzeczy, których nie znajdziecie w przewodnikach, a które są największą zaletą noclegu akurat w tym miejscu.

Grzbietem na wschód

Trasa prowadzi cały czas mniej więcej po linii grzbietu, w kierunku Zakopanego. Podejścia i zejścia są łagodne, ale sumują się. To nie jest spacer, tylko całodniowa wycieczka. Z Magury Witowskiej do skrzyżowania szlaków przy Gubałówce liczy się około 11,3 km i mniej więcej trzy i pół godziny marszu.

Największym atutem jest to, że widok towarzyszy niemal całą drogę. Tatry Zachodnie widać stąd w całości, w układzie, którego nie da się zobaczyć ani z dołu, ani z samej Gubałówki.

Butorowy Wierch: wyższy od Gubałówki

Zanim dojdziecie do Gubałówki, minie Was Butorowy Wierch, i tu drobna ciekawostka, która zaskakuje większość osób: ma 1160 m n.p.m., czyli jest wyższy od słynnej sąsiadki. Leży pomiędzy Palenicą Kościeliską (1183 m) a Gubałówką, nad Kościeliskiem.

Z Butorowego prowadzi na dół kolej krzesełkowa do Kościeliska, uruchomiona w 1978 roku. To pierwszy punkt, w którym można skrócić trasę: zjechać, wrócić do Witowa i mieć wolne popołudnie. Oba szczyty łączy widokowy odcinek Szlaku Papieskiego.

Gubałówka: to, po co przychodzą wszyscy

Panorama z Gubałówki obejmuje Tatry polskie i słowackie, Zakopane i Podhale, a przy dobrej widoczności również Pieniny, Gorce i Beskid Żywiecki. Na górze znajdziecie stoki narciarskie na Polanie Gubałówka, zjeżdżalnię grawitacyjną, rzeźbę Polonia Restituta, żelazny krzyż postawiony przez profesora Tytusa Chałubińskiego oraz maszt nadajnika o wysokości 102 metrów.

Kolej linowo-terenowa łącząca Gubałówkę z Zakopanem powstała w 1938 roku, ma 1298 metrów długości i pokonuje około 300 metrów różnicy wzniesień. W 2001 roku została zmodernizowana. Dla Was jest to najwygodniejszy sposób zjazdu na dół do Zakopanego, skąd wracacie do Witowa autobusem lub taksówką.

Trzy warianty do wyboru

• Krótki: podejście na grzbiet nad Witowem, kawałek trasy i powrót tą samą drogą: pół dnia, bez logistyki.
• Średni: grzbietem do Butorowego Wierchu i zjazd koleją krzesełkową do Kościeliska, skąd blisko do Witowa.
• Pełny: cała trasa do Gubałówki i zjazd koleją linowo-terenową do Zakopanego, powrót komunikacją: cały dzień.
• Zimowy wariant dla wtajemniczonych: ten sam grzbiet bywa wykorzystywany na skiturach i w rakietach śnieżnych, ale wymaga doświadczenia i sprawdzenia warunków.

Praktycznie: powrót, pies i pogoda

Najważniejsza rzecz do ustalenia przed wyjściem to powrót, bo trasa kończy się kilkanaście kilometrów od miejsca startu. Najprościej umówić się na odbiór albo sprawdzić rozkład busów kursujących z Zakopanego w stronę Chochołowa.

Trasa nie prowadzi przez Tatrzański Park Narodowy, więc, inaczej niż w dolinach, można iść tędy z psem. Grzbiet jest otwarty i wystawiony na wiatr; przy burzach to najgorsze możliwe miejsce, więc prognozę trzeba sprawdzić poważnie, a nie pobieżnie.

Wody nie ma po drodze, sklepu też nie. Bierzcie zapas na cały dzień, naładowany telefon z mapą offline i coś ciepłego, bo na grzbiecie potrafi być o kilka stopni chłodniej niż w dolinie.